Doğu Dünyayı Kulaklarıyla Kavrar

Batı Dünyayı Gözleriyle, Doğu Dünyayı Kulaklarıyla Kavrar

Göçebe olarak yaşayan toplumlar dünyayı kulaklarıyla kavrar ama yerleşik olarak yaşayan toplumlar dünyayı gözle kavrar diyen Cündioğlu, “Dünyayı gözle kavramak bir süreklilik sebebiyledir fakat kulakla kavramak da ise bir kesinti ortaya çıkar. Araplar ve Türkler, görsel sanatlarda çok çekingen davranmışlardır. Ama resim, heykel karşıtlığın evrensel bir yönü var. Ancak bu evrensel yönü bizim coğrafyamızda biraz daha hususiyet taşıyor” dedi

Cündioğlu, “Batılı bilincin görselliğe yatkınlığının temelinde, Greko-Romen tecrübesinin yanı sıra, plastik sanatları ve sanatçıları asırlarca himaye eden Kilise’nin etkisi ve katkısı vardır. Batı kültürü, özü itibariyle görseldir. Eşyayı doğrudan gözle kavramaya hem yatkındır, hem de alışkındır. Gerek Yahudi, gerekse Müslüman bilinci görsellikte hep bir teşhir yönü görmüş, bu yüzden de hakikati bilme ve anlama sürecinde dolayımı kullanmıştır. Kulağı yani işitselliği tercih etmiştir” şeklinde konuştu.

“Asırlar boyunca düşünürlerşiirin resimden üstün olduğunu söylemişlerdir” diyen Cündioğlu, “Paragone, görmek işitmekten ve duymaktan üstündür demektir. Oysa asırlardır bu konu üstünde düşünen ve yazan insanlar şiirin resimden üstün olduğunu söylemişlerdir. Resim zaman zaman değer kazanmış olsa da şiirin yerine gelememiştir. Leonardo da Vinci gibi üstün bir zeka dahi resmin üstünlüğünü anlatmaya çalışırken yazdıkları çocukçadır” dedi.

Cündioğlu, “Resmin şiirden, şiirin resimden üstün olduğunu tartışmak, tıpkı görmenin işitmeden, işitmenin görmeden üstünlüğünü tartışmak gibidir. Çünkü esas olan ikisinin bir arada olmasıdır. Yani resmin yeri ayrıdır şiirin yeri ayrıdır, her ikisi de kendi alanında değerlidir” şeklinde konuştu.